12 juli 2008: een dag met grote ups en kleine downs!

12 juli 2008. Al wekenlang verheugen duizenden mensen zich op deze dag. Waarom? Omdat zij zichzelf alweer zien staan dansen in de zon, in de heuvels van Spaarnwoude en als ze mazzel hebben nog even doorgaan naar de ArenA om het feest compleet te maken op Black. Laat ik nou net die mazzel hebben om beide evenementen te kunnen bezoeken…

Zoals de titel van dit report al zegt, was het een dag met ups en downs. Het begon gelijk met een down. Ik deed de luxaflex open, keek naar buiten en zag dat de regen met bakken naar beneden kwam. Eerdere ervaringen op Dancevalley hebben mij geleerd dat het dan een lekker modderfestijn wordt. Gelijk even de weersvooruitzichten bekeken en geconstateerd dat het toch best een redelijke dag zou gaan worden. Dit gezien te hebben deed mij besluiten om er niet zo zwaar aan te tillen en de dag vol vertrouwen te beginnen.

14.00 uur: Eigenlijk hadden we al op het terrein moeten zijn, maar ja, je weet hoe dat soort dingen gaan. 14.15 uur: De eerste fotograaf komt bij mij aan en begint gelijk met de tweede down: ”onze tweede fotograaf is ziek”. Kut! denk ik, maar gelukkig hebben we er i.i.g. nog één die meegaat.

14.30 uur, na een bakkie koffie te hebben genuttigd en de planning even doorgenomen te hebben, stappen we de auto in om eindelijk richting Spaarnwoude te gaan! Het feest kan beginnen. Op de Dancevalley website stond aangegeven: A9 en A22, enige manieren om naar het festival te gaan. Rijd via de A9 en volg de Dance Valley borden… Wij braaf de A9 opgereden en verdomd, bij het eerste tankstation waar we langs komen staat aangegeven ‘laatste tankstation voor Dancevalley’. Ik denk: goed bezig UDC! Wij verder op de A9 en na een tijdje rijden zien we Haarlem en vervolgens Spaarnwoude en Halfweg. Ik denk: we moeten nu toch wel eens een bord Dancevalley tegen komen toch? Begin te twijfelen of ik een bord gemist heb en daar is een splitsing / afrit naar Recreatiegebied Spaarnwoude. Door alle twijfel besluit ik de afrit te nemen, boven de A9 staat tenslotte Alkmaar / IJmuiden en dat is toch echt al te ver????

Blijkt dat ik niet de enige ben die er zo over denkt: een colonne van auto’s staat beneden bij de afrit verdwaasd om zich heen te kijken… We besluiten de bordjes recreatiegebied Spaarnwoude te blijven volgen, omdat het daar toch moet zijn? Achter mij een stuk of twintig / dertig auto’s die precies hetzelfde denken. Wij met zn allen over de landweggetjes rijden en kijken of we misschien al tenten zien of muziek horen… Niet is minder waar. Na een half uur rijden komen we weer aan bij de A9 en besluiten we toch maar Alkmaar / IJmuiden te volgen met de goede hoop dan wel een bord Dancevalley tegen te komen. En verdomd, de eerste afrit daarna staat het duidelijk aangegeven. Misschien dom van ons, maar UDC zet alsjeblieft iets meer borden neer op de snelweg dan 1 bij de desbetreffende afslag. Het bord bij het tankstation gaf ons namelijk valse hoop!

Zo, genoeg downs en gezeik, tijd voor alle ups. Aangekomen bij het terrein konden we de auto binnen 2 minuten parkeren en direct naar de ingang lopen. Top! Het feest kon beginnen. Aangekomen op het terrein was het inderdaad een modderpoel, maar UDC had door eerdere ervaringen goede maatregelen getroffen door houtsnippers en platen op strategische plekken neer te leggen. Voor de rest moest je gewoon zelf een beetje opletten waar je liep. Geen probleem. Veel bezoekers waren goed voorbereid gekomen en hadden laarzen of bergschoenen aan. De rijen voor de munten, drinks&food vielen allemaal reuze mee en men werd redelijk snel bediend. De WC’s waren als vanouds wel weer dringen.

Na binnenkomst direct naar de mainstage gelopen om te kijken hoe hij er dit keer uitzag. Vrij laag en klein, maar wel met hele mooie visuals achter de DJ. Daarnaast had je als publiek ook een beter contact met de DJ en andersom. In het verleden waren het nog wel eens van die megagrote stages, waar je de DJ bijna niet zag. Alhoewel dat ook wel weer iets heeft. Het is maar waar je van houdt.
Jessie Vendetta was aan het draaien en vermaakte het redelijk schaarse publiek prima met een paar dikke knalplaten. Snel verder naar de rest van het festivalterrein om te kijken wat UDC er dit jaar van had gemaakt.

Op naar Devil’s Valley, waar de HQ en Multigroove tent als vanouds weer bomvol waren. DJ’s als JP, Tom Harding (wie kent ze niet!), Dr. Rude, Quazar (held), Robert Armani, Per en weer JP (stond zowel in de HQ als de Multigroove tent) gaven acte de présence. Oude vertrouwde knalbeats en opzwepende melodielijnen kwamen ons tegemoet  en het publiek ging (letterlijk) uit zijn dak (lang leve de drugscontroles ;-)). In de Stereo 70 tent liet Candy Cox even merken dat er met vrouwelijke DJ’s niet te spotten valt, maar dat wisten we natuurlijk al lang (denk aan: Miss Monica, Miss Djax, (100%) Isis, Estroe, Monica Kruse etc.).

Zo, tijd om de rest van de tenten / podia even een bezoekje te brengen… Zoveel goeds, dus altijd even selectief zijn wie je wel en niet moet / kan zien! Ik besluit naar de Renaissance tent te gaan en pak nog net een stukje Danny Howells mee. Danny krijgt 5 minuten later een daverend applaus en Dave Seaman pakt het naadloos op en ook hij laat de voetjes van de vloer gaan. Ik kijk op mijn line-up flyer en zie dat Ferry Corsten staat te draaien op zijn eigen Flashover stage. Snel door de modder en hup naar Ferry.

Eenmaal aangekomen blijkt dat Ferry Corsten niet alleen een goede producer is, maar ook precies weet hoe hij het Dancevalley publiek aan het dansen moet krijgen. Het Flashover podium lijkt wel de mainstage, zo druk is het er. Na foto’s te hebben genomen van Ferry is het de beurt aan onze eigen megaster: Tiesto! Alles wordt hermetisch afgesloten en we mogen geen foto’s meer nemen op het podium. Zelfs als je de backstage wil verlaten, moet je een stuk omlopen. Een echte wereldster dus….

Na een stukje Tiesto te hebben gezien geloven we het wel, alhoewel Ferry en Tijs daarna wel back to back gaan draaien, besluiten we toch naar de grootste Dancevalley DJ aller tijden te gaan: Mr. Carl Cox en damnnnnnn, wederom stelt hij mij niet teleur en zet hij met het grootste gemak een perfect gebalanceerde set neer. Rond 22.45 uur besluiten we het festival terrein te verlaten. Wanneer we naar de parkeerplaats lopen en terugkijken op een geslaagde Dancevalley editie worden we nog begroet door het prachtige vuurwerk. Wederom binnen 2 minuten zitten we op de snelweg en kunnen we in 25 minuten doorrijden naar Amsterdam. Thanks Dancevalley, tot volgend jaar!

Ondanks dat zo een dag Dancevalley er behoorlijk in hakt, door naar de Amsterdam ArenA. Eerst nog even een zwarte outfit aantrekken en hup naar Black. Aangekomen bij Black is alles perfect geregeld. Bij binnenkomst gelijk een mooi Extra Black bandje en na de fouillering direct met de roltrap naar boven.

Wanneer ik binnenkom zijn de Headhunterz bezig. De zaal is behoorlijk gevuld en het publiek gaat al redelijk los. De zaal ziet er perfect uit: vette visuals, rood gekleurde fonteinen, een ronddraaiend podium, vette lasers en 3D projecties, aan alles is gedacht. Ook het geluid is zeer goed. Een topproductie van ID&T.

In de VIP zalen is de sfeer minstens zo goed. Mensen gaan los op o.a. Spider, Fierce Ruling Diva en daar is ie weer JP (onze oude snabbelkoning). Niks dan lof hoor! Ondanks 2 eerdere sets op Dancevalley zet hij wederom een topset neer met diverse oldskool platen zoals we (lees ik) ze op Houseparty deel 1 en 2 hoorden. Top!

Na Technoboy is het om 2.15 uur tijd voor een liveset van een half uur van Showtek. Na kleine technische problemen aan het begin van de set (geluid is minstens 5 minuten weg, maar dat komt door de overgang van een DJ-set naar Live) en wat opzwepende teksten van de MC komt Showtek met een daverende intro. Het publiek wordt gek! Showtek sluit af met “FTS” en het dak gaat er bijna af. Bijna…. Totdat The Prophet komt draaien en iedereen helemaal los gaat. Na The Donkey Rollers, om een uurtje of 5, besluit ik met een zeer tevreden gevoel huiswaarts te gaan. Nog zo een 30 minuten lopen voordat ik mijn bed kan opzoeken…

Cijfers:

Dancevalley: 7,5
Black: 8

Disarti