Na een week lang iedere dag de (behoorlijk teleurstellende) weersvoorspellingen gecheckt te hebben en me iedere dag getroost te hebben met de gedachte dat het ook dit festival vast wel weer mee zou vallen, zag het weer er zaterdagochtend toch echt niet veelbelovend uit. Ook onderweg in de auto maakten de berichten die we op 3FM hoorden live vanaf het festival terrein, het er niet echt beter op. Hier werd enthousiast verteld over de ‘gezellige’ poncho’s die uitgedeeld werden (sinds wanneer zijn poncho’s gezellig?!), en het feit dat het vast extra gezellig zou worden als iedereen in de tenten ging schuilen. Allemaal vast heel erg knus, maar doe mij toch maar het zonnetje, dat blijft voor mij toch wel het ultieme festival gevoel.

Na een aantal km in de file en wat plensbuien later kwamen we rond 15.30 aan in Best. Hier bleek het eerste parkeerterrein vol te zijn (tja, dan moet je maar wat eerder je bed uitkomen), daarom moesten we nog een behoorlijk eind verder rijden, om vervolgens met de pendelbus weer terug te ‘pendelen’. Aangezien er een behoorlijke rij stond voor deze bus besloten we om maar te gaan lopen. Maar, tot onze verbazing scheen de zon, dit beloofde wel eens een goede start te worden. Ook bij het festival terrein was de grond erg droog en leek het alsof het niet geregend had. Misschien waren ze toch iets te voorbarig geweest met het uitdelen van de poncho’s?
Maar goed , we kwamen dus binnen met stralend weer, op naar de eerste area; Royal Dutch. Hier kon geen misverstand over bestaan, met de molen en delfts blauwe decor. Sidney Samson draaide lekkere muziek en de sfeer was goed, alleen waren er nog weinig mensen die echt uit hun dak gingen. Alleen bij de hit ‘Riverside’ (motherf*cker), kwam er wat beweging in het publiek.

Hierna door naar de volgende area Riverside, waar Joris Voorn draaide. Ondanks het lekkere weer was de overdekte tent goed gevuld en de sfeer zat er goed in. Daarna via het eiland naar de Mainstage. Na het ‘succes’ van de pont vorig jaar, was er nu besloten om een loopbrug + eiland met stage te bouwen op het water. Als je dacht een flink stuk af te kunnen steken door over de loopbrug te gaan had je het mis, door een ‘handig’ poortjes systeem ontstonden er flinke opstoppingen. Gelukkig stond je niet voor niets in de rij, halverwege de loopbrug kwam je namelijk in de The Island/Rot8ion area, het idee was leuk, de locatie (op het water) ook top, alleen de muziek die gedraaid werd door Micheal ‘Ille Bitch’ von L. wat minder bijzonder. Daarom maar door naar de Mainstage (eerst nog even in de rij staan om weer door de poortjes te komen, mede door het feit dat niet iedereen zin had om op z’n beurt te wachten…).

Daar aangekomen was Tiga nog bezig met zijn set, de sfeer zat er goed in en het was duidelijk dat hier toch wel de meeste bezoekers zich verzameld hadden. Het geluid van de Mainstage klonk erg goed! Even checken of het in de daartegenover gelegen FIP area ook het geval was. En warempel, ook hier was het top, zo niet beter ;-). Ook altijd fijn om een drankje te kunnen bestellen zonder in de rij te staan (een goede beloning voor het zware leven van een Housefever reporter). Verder lagen er genoeg fatboys om (nog steeds in de zon!) je benen even te kunnen laten rusten. Vanaf het dak had je een goed uitzicht op de mainstage, een mooi rond podium met veel schermen waar ze mooie visuals op afspeelden. Na ongeveer een half uur hield de muziek opeens op. In eerste instantie dachten we aan een overbelastte box of een andere ‘technische’storing, maar dit bleek gewoon een niet zo subtiele wisseling van de wacht  te zijn. Toch wel een beetje gek om dan helemaal te kappen met de muziek, zeker op de Mainstage, maar wellicht noodzakelijk door de overschakeling van een dj-set naar een live-set?

Deadmau5 kwam op dat moment op en zorgde er met zijn set voor dat we de onderbreking al snel vergeten waren. Naast DJ bleek Deadmau5 ook een top-entertainer, aangezien hij in zijn gothic mickey Mouse pak wat opzwepende (en lachwekkende) danspasjes liet zien. Ook het publiek was enthousiast, de kartonnen ‘Deadmau5’ oren veraadden dat er zich behoorlijk wat fans onder het publiek bevonden. Op het moment dat Benny Rodigues het moest overnemen viel de muziek weer even stil, een goed moment om even naar de Food area te gaan.

Na even wat tapas gegeten te hebben, (er was overigens genoeg keuze, op meerdere plekken waren er diverse foodstands!) konden we weer door om  een kijkje te nemen bij de Ed Banger stage, waar Fake Blood bezig was. De sfeer was top, er werd veel gedanst en iedereen ging uit z’n dak. De kenmerkende ‘Ed Banger’ baselines waren goed vertegenwoordigd. Eigenlijk hadden we het hier zo naar ons zin, dan we niet meer weg wilden, complimenten dus voor de muziek. Als bonus konden we nog even lekker losgaan op de beats van de Ed Banger All Stars.

Hierna begon het festivalterrein langzaam al een beetje leeg te stromen. Jammer voor de mensen die op dat moment naar huis zijn gegaan, want er stond ons nog een spectaculaire eindshow te wachten. De show was echt helemaal top, stukken beter (en spectaculairder) dan vorig jaar. Onder begeleiding van de theme song Give van G-Lontra and Rockz featuring Chelc-D ging de show van start. De stellages achter de loopbrug, die ‘s middags nog mooi wit ingepakt waren, vormden tijdens de lichtshow het woord extrema, absoluut een hoogtepunt. Als klap op de vuurpijl eindigde het festival met een spetterende vuurwerkshow. Ik heb zelden zulk mooi vuurwerk gezien, hier was zeker niet op bezuinigd…  Al met al kijk ik terug op een superleuke dag en een festival dat de voorgaande editie weer overtroffen heeft. Ik kijk nu alweer uit naar 17 juli 2010!

Anika